Franco

Tytuł: Franco
Cykl: Promyczek (3)
Autor: Kim Holden
Rok wydania: 2017
Liczba stron: 400
Wydawnictwo: Filia 

"Postawiłem na nią, czego nie zrobiłbym z nikim innym. Najwyraźniej, gdy znajdujesz właściwą osobę, reguły idą w odstawkę. Podejmujesz decyzje na bieżąco."

Franco jest najlepszym przyjacielem Gusa. Był też mocno związany z Promyczkiem. Jest też perkusistą w zespole. Nie ma wielkich marzeń i celów. Wychodzi na piwo z kumplami, podrywa dziewczyny... Wszystko to do czasu, kiedy pozna Gemmę, uroczą panią architekt, która niebawem ma wyjechać na powrót do Anglii...

  
"Budzenie się przy Tobie każdego ranka jest moją ulubioną częścią dnia." 

Franco na pierwszy rzut oka wygląda na bezwzględnego i niebezpiecznego twardziela. Jest łysy i ma tatuaże. Kiedy jednak poznaje się go bliżej okazuje się zupełnie inny. Kocha swoją mamę, jest z nią bardzo zżyty. Jest niezwykle troskliwy i czuły, a do tego jest prawdziwym dżentelmenem. Spotkanie z Gemmą, nie zapowiada długiego i stabilnego związku. On cięgle jeździ w trasy koncertowe. Ona planuje wkrótce opuścić Los Angeles, by wrócić do swej rodzimej Anglii. Postanawiają jednak wykorzystać ten czas, który mają, jak najlepiej się da. 

   

"Uważam, że marzenia są paliwem życia. Żyjesz w pełni, kiedy starasz się je spełnić. Nie ma nagrody za bierne bezpieczeństwo."

Franco jest bardzo lekką powieścią. Bohaterowie zmagają się ze swoimi problemami. Problemami takimi po części codziennymi. Autorka nie wprowadziła tutaj czegoś na tyle mocnego czego można było się po niej spodziewać. Franco to ne promyczek. Nie ma tu takiej burzy emocji, nie ma lania łez, głębszych przemyśleń. A szkoda. Promyczek rozwalił mnie uczuciowo i emocjonalnie. Sprawił, że miałam ochotę sama sobą potrząsnąć i zacząć inaczej żyć. Gus wszystko złagodził, pozwolił się otrząsnąć. Franco natomiast trochę to wszystko przysłodził. Nie mówię, że to jest zła książka lub, że nie warto po nią sięgać, bo jest bardzo lekka i przyjemna, ale nie tego się spodziewałam po tej autorce patrząc na poprzednie jej książki z tej serii. Trochę się zawiodłam.

   

"Życie jest tak skomplikowane, jak sam je sobie utrudnisz." 

Za książkę gorąco dziękuję mojej M.

A moja M. ma bloga, sami do niej zajrzyjcie. Gorąco zachęcam. Z pewnością nie będziecie żałować.  Potęga Książek

Moja ocena:

9/10   

Gus

Tytuł: Gus
Autor: Kim Holden
Cykl: Peomyczek (2)
Rok wydania: 2016
Liczba stron: 500
Wydawnictwo: Filia 

 "W ciągu tej podróży spotykamy wiele osób. Niektórzy to padalce, ale niektórzy są wyjątkowi. Jeśli znajdziesz taką wyjątkową osobę, nie bierz niczego za pewnik, ponieważ nigdy nie wiadomo, kiedy czas z tą osobą dobiegnie końca."

Gus to najlepszy przyjaciel Kate, jej druga połowa duszy. Chłopak nie potrafi poradzić sobie z jej stratą i zatraca się w alkoholu, narkotykach i seksie. Gustov nie widzi już sensu życia. Czuje się pusty jakby wycięto mu kawałek serca, a może nawet i całe, bo jego sercem był Promyczek. Nie czerpie radości z muzyki, odsuwa się od przyjaciół. Chłopak żyjąc z dnia na dzień stacza się, aż do momentu, kiedy na jego drodze stanie Niecierpliwa, która ma go pilnować

"Masz tylko jedną szansę w tym cyrku zwanym życiem. Nie siedź na widowni, przyglądając się przedstawieniu. Wskakuj na scenę i bądź wielki. Właśnie tam znajdziesz ogień."

Relacje tej dwójki początkowo układały się niezbyt pomyślnie. Gus był zły, że przydzielono mu "niańkę", a sama Scout uważała go za dupka. Ich relacje ograniczały się od oschłych wymian zdań i zostawianiu karteczek  z krótkimi informacjami. Z czasem jednak Gus poświęcił jej trochę uwagi i zobaczył jaka jest krucha i zagubiona. Chęć niesienia jej pomocy oderwała go od własnego cierpienia i pozwoliła na rozpoczęcie nowego etapu życia. Z czasem ich relacje uległy znacznemu ociepleniu, a sama Scout wniosła do życia Gusa wiele światła i ciepła...

"Życie polega na wykorzystywaniu chwil. Robieniu tego, co się chce i co konieczne. Nie mam zamiaru się ukrywać. Nie chcę się wahać. Pragnę po prostu żyć."

Gus, to nie książka opowiedziana o Kate z perspektywy Gustova, ale kontynuacja opowieści o nim w roli głównej. Autorka oczywiście nie pominęła także bohaterów z poprzedniej części, w tym Kellera i Stelli, chociaż rzadko się pojawiali. Za to więcej można był0 dowiedzie się o chłopakach z zespołu, a szczególnie o Franco. Pojawili się także nowi bohaterowie, w tym, najważniejsza, Scout. 

Autorka cudownie wykreowała postaci. W poprzedniej części Gus został pokazany w bardzo dobrym świetle. W tej części Kim Holden wyciągnęła na wierzch wszystkie jego wady, nałogi. Ale nie zapomniała także o tych wielu pozytywnych cechach i niezwykle dobrym sercu, wciąż zdolnym do miłości. 

"-Byłeś kiedyś zakochany ?
Nawet nie mruga.
-Raz.
-Jak długo ?
Wpatruje się w niebo, odpowiada:
-Dwadzieścia jeden lat... i trzy dni." 

Promyczek sprawiła mi ogromny ból, przyniosła smutek i rozpacz. Gus z kolei ukoiła te rany, dała trochę radości. Oczywiście też wywołała kilka łez, bo Kate stała mi się bardzo bliska i wciąż sama odczuwam jej stratę jakby istniała na prawdę i dużo dla mnie znaczyła. Wspomnienia o niej nadały książce niezwykłego klimatu.

Gus to wspaniała książka o tworzeniu legendy!

Za egzemplarz serdecznie dziękuję Mojej M.

Moja ocena:

9/10   

Promyczek

Tytuł: Promyczek
Tytuł oryginału: Bright Side
Autor: Kim Holden
Cykl: Promyczek (1)
Rok wydania: 2016
Liczba stron: 592
Wydawnictwo: Filia

"..Jesteście dzielni…
A teraz idźcie… stwórzcie legendę!
To rozkaz.
Zróbcie to.
Proszę..."

Kate Sedwick po stracie matki i siostry wyprowadza się z ukochanej Kalifornii, aby zamieszkać w Grant, uniwersyteckim miasteczku. Jest bardzo drobna, ale tyle w niej optymizmu, że zaraża nim innych. Dlatego Gus, najlepszy przyjaciel nazywa ją Promyczkiem. Nikt nie ma w sobie tyle słońca i radości co ona...

"Nie mówię, że nie powinieneś realizować celów i spełniać marzeń. Po prostu nie rezygnuj z tego, co dzieje się teraz, dla nieznanej przyszłości. Może ominąć cię wiele szczęścia, kiedy będziesz czekał na lata, które mogą nigdy nie nadejść. Nie trać czasu, bo przegapisz chwilę obecną, a przyszłość wcale nie jest taka pewna."  

Kate to mądra, niezwykle silna i zabawna dziewczyna. Szybko zyskuje przyjaciół i dba o nich. Nie boi się pracy, ma niezwykły talent muzyczny i piękny głos, swoim wyglądem zwala chłopaków z nóg, chociaż nie zdaje sobie z tego sprawy. Uwielbia czarną, mocną kawę, która doprowadza ją do czarującego, nieziemsko przystojnego Kellera Banksa, który, tak jak ona, skrywa tajemnice...

  

"Masz przed sobą wspaniałe życie. Przeżyj je co do minuty. Zacznij już teraz."

Promyczka zaczęłam czytać kilka miesięcy temu. Po przeczytaniu niecałych stu stron stwierdziłam, że jest nudna, właściwie to o niczym i odłożyłam ją z powrotem na półkę. Niedawno sięgnęłam po nią kolejny raz. Zaczęłam czytać i czytać i nie potrafiłam się od niej oderwać. Każda kolejna strona wydawała się być ciekawsza od poprzedniej. W połowie książki już byłam pewna, że to najlepsza książka jaką kiedykolwiek czytałam. Wszystko wydawało się piękne, świetliste niczym tytułowy Promyczek. Niestety tajemnice, które wyszły na jaw wywołały dużo smutku, a w efekcie, potem łzy, morze łez....

  "Przeżywajcie każdy dzień, jakby był Waszym ostatnim. (...)Bądźcie spontaniczni. Życie ma zbyt wiele reguł, schematów i wymagań. Zmieńcie plany, by zrobić miejsce na zabawę."

Promyczek to nie kolejna książka o świetnej bohaterce, przystojnym chłopaku i banalnej miłości. Choć książka jest pełna rozterek dla nastolatków, dużej namiętności, porywczości, to jej przekaz jest o wiele głębszy. To intensywna powieść o przyjaźni, pierwszej, gorącej miłości, relacjach rodzinnych, życiu na całego, radości i śmierci. Promyczek to słodko-gorzka książka nie tylko dla nastolatków, która pomimo bolesnego zakończenia, niesie ze sobą również pozytywne przesłania.

Za książkę dziękuję Mojej M.

Moja ocena:

10/10

    Przygotujcie sobie chusteczki. 

Art & Soul

Tytuł: Art & Soul
Autor: Brittainy C. Cherry
Rok wydania: 2016
Liczba stron: 432
Wydawnictwo: Filia

"Czasami trzymanie się za mały palec, było najlepszym rodzajem trzymania.
Czasami pocałunek w czoło, był najlepszym rodzajem pocałunku.
I czasami tymczasowa miłość, była najlepszym rodzajem miłości."

Aria jest młodą dziewczyną, która pod wpływem impulsu zniszczyła sobie życie. Jej jedynym przyjacielem jest Simon, który jest dla niej największym oparciem. Dla całej szkoły jest dziwką. Aria to szesnastoletnia dziewczyna, która zaszła w ciążę z nie wiadomo z kim. Od tego momentu jej życie diametralnie się zmienia. Wszyscy się z niej naśmiewają, a w domu rozpętało się przez nią piekło.

     

"Czasami kochanie kogoś to świadomość, że lepiej im bez ciebie." 

Levi jest siedemnastoletnim chłopakiem rozdartym pomiędzy nadopiekuńczą matką a ojcem, który go nie chce. Nie mogąc poradzić sobie z tą sytuację, chłopak przeprowadza się do ojca, aby naprawić dawne relacje. Levi to niezwykle utalentowany, wrażliwy, przystojny i mądry chłopak, na którego widok większa część damskiej szkoły wariuje. Levi jednak nie zwraca uwagi na te sztuczne blondynki, ale interesuje się niezwykle oryginalną, niepowtarzalną Arią, która tak bardzo różni się od wszystkich...

   

"Może nie chodziło o sklejanie złamanych serc.
Może chodziło o kochanie pokruszonych kawałków takimi, jakie one były." 

Autorka porusza w książce bardzo ważne tematy. Pokazuje jak nawet mały błąd niesie za sobą poważne konsekwencje. Przedstawia również, że wszystko jest możliwe, jeśli tylko wykaże się silną wolę, chęć do walki oraz dążenie do szczęścia i realizacji marzeń. Tą książką, Brittany, zachęca nas do wierzenia w szczęśliwe zakończenia.

  

"Niektórzy ludzie urodzili się po to by się wyróżniać, Aria. Pogódź się z tym i tańcz." 

Malarstwo i muzyka stanowią piękne tło dla burzliwej i wielowątkowej fabuły. Emocje z niej wypływające trafiają prosto w serce czytelnika. Trudno więc pozostać wobec niej obojętnym. Art & Soul to piękna, głęboka powieść przepełniona żalem, bólem, ale również i miłością, która przynosi radość i ukojenie.  

"Serce nie dawało mi za wielkiego wyboru.
Kochaj otwarcie, szeptało. Kochaj bezwarunkowo, błagało. Kochaj walkę, uczyło. Kochaj w chwili." 

Za książkę dziękuję M.

Moja ocena:

8/10