Mansfield Park

Tytuł: Mansfield Park
Tytuł oryginału: Masfield Park
Autor: Jane Austen
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 432
Wydawnictwo: Świat Książki 


Panna Ward miała szczęście zdobyć serce sir Thomasa Bertrama i tym samym dostąpić godności baronowej oraz zyskać wielkie bogactwo. Jej siostrom nie powiodło się najlepiej. Starsza wyszła za pastora, który był zaprzyjaźniony z sir Thomasem. Na szczęście hojny szwagier dopomógł niezbyt majętnej już pani Norris. Młodsza siostra miała już gorzej, ponieważ wyszła za mąż na przekór rodzinie i to w tajemnicy. Jej mąż był porucznikiem marynarki bez wykształcenia, pieniędzy i koneksji. Małżeństwo to doprowadziło do zerwania kontaktu z rodziną. Po kilku latach życia w nędzy pani Price jednak postanowiła zwrócić się o pomoc do rodziny. Chciała, aby państwo Bertram przyjęli jednego z jej synów na wychowanie. Bertamowie woleli jednak przyjąć córkę niż syna. W taki oto sposób mała Fanny trafiła do Mansfield Park, które stało się jej nowym domem. 

źródło

Fanny jest osobą bardzo cichą i spokojną. Kiedy przyjeżdża nie jest wykształcona, czym naraża się na pogardę kuzynek. Z czasem jednak nabiera manier i zdobywa wykształcenie. Dziewczyna wyrasta na urodziwą, inteligentną i skromną pannę. Jest bardzo skryta i zakompleksiona. Pomimo, że nie doznaje żadnej krzywdy od rodziny, no może poza wyjątkiem ciotki Norris, która zawsze jest opryskliwa, to jej największym przyjacielem jest kuzyn Edmund. To on od pierwszych chwil był przy niej, służył radą i pomocą. To on ukształtował jej gust i charakter. 

"To jest uczucie, które zapanowało nad całym jego życiem. Czy ona go przyjmie, czy odrzuci, sercem poślubił ją na wieki."

Życie w Mansfield ulega zmianie po śmierci pastora Norrisa. Na plebanię wprowadza się pastor Grant wraz z żoną. Wkrótce przyjeżdża rodzeństwo do pani Grant. Henry Crawford zawraca głowę pannom Bertram. Mary Crawford natomiast próbuje wzbudzić sympatię w Edwardzie Bertramie. Przyjazd rodzeństwa wprowadza wiele zamieszania. W czasie całego ambarasu to właśnie Fanny staje się najlepszą pocieszycielką i opoką rodziny.

"Doprawdy, to było niemal ponad moje siły siedzieć i wołać na mopsika, żeby nie biegał po rabatach."

źródło

Mansfield Park to klasyczna powieść miłosna utrzymana w atmosferze prowincjonalnej XIX-wiecznej Anglii. Jest bardzo obszerna i zawiera wiele wątków miłosnych. Nie brak w niej pięknych sukien, dwuznacznych sytuacji, wycieczek i niezwykłych posiadłości. Okazałe budowle fascynują, piękne parki zachwycają... Tym razem autorka przeszła samą siebie. Obok wspaniałych opisów, które pozwalają niemalże przenieść się w  miejsce akcji, znalazły się także nieprzewidywalne zwroty akcji. W pewnym momencie stwierdziłam, że jednak książka nie potoczy się tak jak się spodziewałam od początku. Już myślałam, że jeden bohater doszczętnie zgłupiał, a drugi się nawrócił. Jednak koniec końców wszystko poszło tak jak sobie tego życzyłam.

Podobnie jak inne powieści Jane Austen Mansfield Park również doczekał się adaptacji filmowych. Miałam okazję ostatnio oglądnąć najstarszą. W ogólnym odczuciu okazała się nawet dobra. Nie spodobały mi się jednak zmiany jakich w niej dokonano. W książce Fanny była bardzo spokojna i chorowita, nie miała wiele energii. W filmie natomiast zawsze miała wiele energii i wciąż biegała czym nie przypominała dobrze wychowanej panny z tak zacnego domu. 

Moja Ocena:

9/10 

Czerwień Rubinu

Tytuł: Czerwień Rubinu
Tytuł oryginału: Rubinrot
Autor: Kerstin Gier
Rok wydania: 2011
Liczba stron: 344
Wydawnictwo: Egmont



 
Czerwień Rubinu rozpoczyna Trylogię Czasu. Głównym motywem trylogii jest podróż w czasie, a dokładnie podróże w przeszłość. Używa się do tego specjalnego urządzenia zwanego chronografem. Chronograf wczytuje krew podróżnika i w naszym świecie już go  nie ma. Znajduje się on w tym samym miejscu, ale parę wieków wstecz...

"Gotowa, jeśli i ty jesteś gotów"

 
 Gwendolyn Shepherd z rodu Montrose, to bardzo współczesna nastolatka. Ma najlepszą przyjaciółkę. Chodzi do szkoły. Przeciętnie się uczy. Nie ma chłopaka. Jedyne co ją wyróżnia, to jej rodzina, która wygląda na arystokratyczną oraz to, że mieszka w wielkim wiekowym domu.


Pewnego dnia, Gwen, odkrywa, że jest posiadaczką genu. Jest oskarżona przez ciotkę o oszustwo. Wszyscy myśleli, że to jej kuzynka Charlotte będzie podróżniczką. Strażnicy loży obwiniają mamę Gwendolyn za brak przygotowania córki do zadania. Od tej pory życie dziewczyny ulega diametralnej zmianie. Przed podróżniczką stoi wiele zadań. Wszyscy oczekują od niej niemożliwego. Dziewczyna musi nauczyć się manier, tańców sprzed wieków i nazw przedmiotów, których już od dawna nie ma w użyciu. A na dodatek nikt nie chce jej wyjaśnić, dlaczego jej rola jest taka ważna.

 "- Jest w nim zakochana. - Nie, nie jest. - Ależ tak, jest. Tylko jeszcze o tym nie wie."

Jakby tych kłopotów było mało, ktoś pojawia się w jej życiu- drugi podróżnik w czasie- Gideon de Villers. Początkowo odpychający, jednak stopniowo przyciągający jak magnes.

Powieść Kerstin Gier jest bardzo wciągająca. Jeszcze nikt nie napisał czegoś tak ciekawego. Książkę czyta się łatwo i szybko. Jest napisana w narracji pierwszoosobowej, dzięki czemu można łatwiej zrozumieć uczucia i rozterki Gwen.

Ale nie tylko treść książki jest nietuzinkowa. Okładka aż zapiera dech w piersiach. Szkoda jedynie, że nie jest twarda.

Moja ocena:

9/10

Zapowiedzi Majowe

To już drugi miesiąc prowadzenia mojego bloga. Jest Was coraz więcej i jestem z tego dumna. Nawet sobie nie wyobrażacie jak bardzo mnie cieszy każde wyświetlenie i każdy komentarz.

Ale nie przedłużajmy.. Przecież czekacie na zapowiedzi.
Przyznam szczerze, że jeszcze nie zaplanowałam wszystkiego na ten miesiąc, ale coś już wiem. Przedstawię Wam więc kilka pozycji, które zrecenzuję w maju.

• "Czerwień Rubinu" (recenzja powinna pojawić się w ciągu trzech dni!)
•  "Slow Fashion"
•  "Mansfield Park"
• "Kwitnący Krzew Tamaryszku"

Prawdopodobnie pojawi się więcej recenzji w maju niż te, jednak nie wiem jeszcze jakie. Chciałabym zakończyć już serię Angielskich Ogrodów, więc zapewne pojawią się "Wichrowe Wzgórza". Niczego jednak nie obiecuję, bo w tym miesiącu mam dużo zaliczeń i bardzo mało czasu. Niemniej jednak postaram się, aby blog nie miał przerw i nie świecił pustkami.