Tatrzańskie Dwutysięczniki

Tytuł: Tatrzańskie dwutysięczniki
Autor: Krzysztof Bzowski & Natalia Figiel
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 372
Wydawnictwo: Bezdroża

"Tatry to najwyższe pasmo górskie całego łańcucha Karpat, wyróżniające się w krajobrazie górskim zarówno Polski, jak i Słowacji śmiałą, wysokogórską rzeźbą. Jako jedyne góry na terenie naszego kraju przekraczają wysokość 2000 m n.p.m., a kolejne najwyższe pasmo górskie przewyższają o prawie 800 m."

Jak dotąd Tatry są mi zupełnie obce. Co prawda, byłam kiedyś przejazdem w Zakopanem, ale to za mało, by znać Tatry. Z kolei i moja mama i kilkoro znajomych są zachwyceni tymi górami i to sprawia, że mam ochotę przyjżeć im się bliżej.

"Tylko tu możemy zobaczyć takie gatunki jak kozice czy świstaki, zwierzęta dla Tatr wręcz symboliczne."

 
Tatry i Zakopane to chyba główne skojarzenie, kiedy mówi się o górach Polski. Od lat te góry przyciągają rzesze turystów. Mnóstwo tam malowniczych panoram, ekscytujących szlaków czy wysokich szczytów. Ta książka to przewodnik właśnie po tych górach i przepięknych widokach.

 "Niekwestionowaną stolicą polskich Tatr jest Zakopane i właśnie stąd należy rozpocząć eksplorację Tatr od północy."

Przyznam szczerze, że kiedy patrzę na te przepiękne zdjęcia, malownicze widoki, to nie muszę już czytać co pisze, bo wiem, że chcę koniecznie tam pojechać i zobaczyć wszystko na żywo. Kiedy patrzę na te zdjęcia, czuję jakby to był ilustracje jakiejś niezwykłej krainy, którą koniecznie muszę odwiedzić. A co do tekstu w tej książce, to właśnie są opisy poszczególnych gór, szlaków i informacje praktyczne czy ostrzeżenia. Wszystko jest bardzo zwięźle i praktycznie ujęte. Zaznajomienie się z informacjami zawartymi tutaj będzie świetnym pomysłem przed wybraniem się w Tatry.

Za egzemplarz serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bezdroża.

Moja ocena:
9/10 

Najpiękniejszy Sen

Tytuł: Najpiękniejszy sen
Tytuł oryginału: The Brightest of Dreams
Autor: Susab Anne Mason
Cykl: Kanadyjskie wyprawy (3)
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 400
Wydawnictwo: Dreams

"Wdzięczność, jaką na nią patrzył, sprawiła, że jej serce śpiewało. Ich spojrzenia spotkały się na kilka chwil, ale to wystarczyło, by fala gorąca oblała jej policzki."

 

Po śmierci ojca to Quinten Aspinall staje się głową rodziny. Matka jest ciężko chora, a on wyrusza do Kanady, by odszukać rodzeństwo wysłane do niewolniczej pracy. Pracodawca zleca mu przy okazji sprowadzenie swojej bratanicy, która uciekła z kanadyjskim żołnierzem. W nagrodę Aspinall ma otrzymać własną farmę.

 "Bardzo wtedy ceniła troskę męższczyzny, ale nie mogła się spodziewać, na jak mroczną drogę chce ją sprowadzić."

Julia Holloway jest w trudnym położeniu. Nie ma dobrze płatnej pracy i żyje w ciężkich warunkach. Aspinall ratuje ją w odpowiedniej chwili. Dziewczyna w ramach wdzięczności postanawia pomóc mu w odnalezieniu siostry. Mężczyzna za każdym razem namawia ją do powrotu do domu, jednak druzgocące wieści, które właśnie otrzymała, zmieniają wszystko, a jej powrót wydaje się niemożliwy, a uczucia, które się między nimi rodzą, tylko komplikują sprawę.

"Pełne uwielbienia spojrzenie, jakim go obdarzyła, wyjaśniło wszystko."

Najpiękniejszy sen to długo przeze mnie wyczekiwany trzeci tom jednej z najpiękniejszych serii napisanych przez Susan Anne Mason. Z żalem muszę przyznać, że ten tom wypada trochę słabo na tle poprzednich. To oczywiście nie znaczy,  że książka jest zła, ale zywczajnie nie pochłonęła mnie tak jak poprzednie. Mniej się zżyłam z bohaterami, nie przeżywałam aż tak mocno ich rozterek. Niemniej jednak bardzo ich polubiłam i trzymałam kciuki, żeby wszystko im się udało, a samą historię czytało mi się bardzo przyjemnie.

Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Dreams.

Moja ocena:
7/10

 

Niespokojne Niebo

Tytuł: Niespokojne Niebo
Tytuł oryginału: Die Stunde der Erben
Autor: Charlotte Link
Cykl: Czas Burz (3)
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 589
Wydawnictwo: Znak

"- Najgorsze, co mnie spotkało, to śmierć Alexa Lombarda - ciągnęła Felicja. - Bo kiedy on umarł, myślałam, że moje życie się skończyło.
- Ale przecież byłaś z nim rozwiedziona - powiedział.
- Tak - odparła Felicja. - I to jest najgorsze. To był mój błąd.
Jej oczy nie zdradzały żadnego uczucia, ale Chris w tym momencie zrozumiał prawdę - prawdę o Felicji i o tym, jak boleśnie i mocno może doświadczyć człowieka los."

Niemcy, lata 70. Felicja jest już staruszką, ale nadal jest kobietą twardą, a jej priorytetami są firma i rodzina. Jej relacje z córkami nie uległy poprawie, a one same nie zaznały szczęścia. Zuzanna jest zimna i nie przystępna, a Belle coraz bardziej zatraca się w alkoholu. Jednak do głosu dochodzi już kolejne pokolenie.

 "Nigdy się z tym nie uporałaś, Felicjo, prawda?" 

Felicja postanawia przekazać swoją firmę wnuczce Alex. Chociaż jest jeszcze młoda i nie do końca wie, czego od życia oczekuje, to odziedziczyła po babce zdrowy rozsądek i szare oczy. Tak jak jej matka i babka również nie ma szczęścia w miłości. Odzruca pierwszą młodzieńczą miłość na rzecz o wiele starszego mężczyzny, którego poślubia. Szybko okazuje się, że nie takiego życia pragnęła, a przejęcie firmy stanowi swego rodzaju ucieczkę od nieudanego małżeństwa.

"- Nigdy - odparła."

To już ostatnie spotkanie z kobietami z rodziny Dombergów. I mamy tu wszystkie trzy pokolenia. Może zacznę od Felicji. Chociaż jest już stara, czas tylko dodał jej sił, każda strata, każda rozpacz, każde pęknięcie na sercu uczyniły ją niezwykle silną kobietą, która nie ugnie się przed niczym. W je życiu po raz kolejny pojawił się Maksym i tym razem nawet go pulbiłam. Ich relacja była krótkotrwała i typowo przyjacielska. Myślę, że gdyby od samego początku łączyła ich tylko przyjaźń, życie Felicji potoczyłoby się zupełnie inaczej. Z kolei Belle mnie rozczarowała. Po tylu latach nie pogodziła się ze swoimi błędami i żalem, a liczyłam, że właśnie odnajdzie szczęście, szczególnie, że miała u swego boku cudownego mężczyznę. A Alex wydawała mi się taka współczesna mi. Jej realia przypominały trochę moje - młoda dziewczyna, która postanawia studiować i odnaleźć cel w życiu. Ciężko mi było patrzeć jak ona też popełniała kolejne błędy i zjadały ją wyrzuty sumienia. Mimo wszystko właśnie Alex i Felicja pokazały mi swoją odwagę, niezłomność i siłę. Dzięki nim, dzięki temu, że poznałam ich historie, czuję się silniejsza. Jestem niesamowicie wdzięczna, że mogłam przeczytać tę serię.

Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak.

Moja ocena:
10/10